امروزیا

خنده و گریه و عشق و نفرت و خبری و عجایب همه در یک وبلاگ

راستان...

{{{شنیدید میگن هر شعر یه داستانی داره؟

شعری که امروز واستون میذارمم پشتش یه داستان سوزناکی داره که شاید خیلی ها نشنیدنگریهگریهگریه پس اول شعر رو بخونید و داستانشو در ادامه مطلب.}}}

توجه توجه:باز تو نظرا نگید اسمای انتخابی خودتو گذاشتیا اسما واقعینتعجب.بجاش با دلت داستان و بخونقلبنگرانقلب

 

این دفعه که شخصیت واقعی داستان با من هم اسمه نظر واقعا الزامیه!!!

 

پس فراموش نشه ...

 

.

.

.

 

وفا نکردی و کردم، خطا ندیدی و دیدم
                             شکستی و نشکستم، بُریدی و نبریدم

اگر ز خلق ملامت، و گر ز کرده ندامت
                        کشیدم از تو کشیدم، شنیدم از تو شنیدم

کی ام، شکوفه اشکی که در هوای تو هر شب
                        ز چشم ناله شکفتم، به روی شکوه دویدم

مرا نصیب غم آمد، به شادی همه عالم
                               چرا که از همه عالم، محبت تو گزیدم

چو شمع خنده نکردی، مگر به روز سیاهم
                         چو بخت جلوه نکردی، مگر ز موی سپیدم

بجز وفا و عنایت، نماند در همه عالم
                                ندامتی که نبردم، ملامتی که ندیدم

نبود از تو گریزی چنین که بار غم دل
                         ز دست شکوه گرفتم، بدوش ناله کشیدم

جوانی ام به سمند شتاب می شد و از پی
                                  چو گرد در قدم او، دویدم و نرسیدم

به روی بخت ز دیده، ز چهر عمر به گردون
                     گهی چو اشک نشستم، گهی چو رنگ پریدم

وفا نکردی و کردم، بسر نبردی و بردم
                                ثبات عهد مرا دیدی ای فروغ امیدم
؟

 

حال که دگر نیست سیه مویی و نایی

 

          بدان زیر خرمن ها خاک خوابیده ام عشقم کجایی...؟

 

 

 داستان شعر در  ادامه مطلب...ناراحتناراحتنگراننگران


پدرام بیتان در جوانی عاشق دختری شده(بنام ساناز) و قرار ازدواج می گذارند. دختر جوان به دلیل رفت و آمد هایی که به دربار شاه داشته ، پس از مدتی مورد توجه شاه قرار گرفته و شاه به او پیشنهاد ازدواج می دهد.
دوستان نزدیک پدرام که از این جریان باخبر می شوند، به هر نحوی که او متوجه خیانت نامزدش نشود سعی می کنند عقیده ی او را در ادامه ی ارتباط با نامزدش تغییر دهند. ولی پدرام به هیچ وجه حاضر به بر هم زدن نامزدی و قول خود نمی شود . تا اینکه یک روز...
پدرام بیتان به همراه دوستانش ، نامزد خود را در لباسی که هدیه ای از خود او بوده ، در حال سوار شدن بر خودروی مخصوص دربار می بیند...

پدرام بیتان ماه ها دچار افسردگی شده و تبدیل به انسانی ساکت و کم حرف می شود. سالها بعد از پیروزی انقلاب ، وقتی شاه از دنیا می رود ، زن های شاه از ترس فرح ، هر کدام به کشوری می روند و نامزد اوستا به فرانسه ...

در همان روزها ، نامزد پدرام به یاد عشق دیرین خود افتاده و دچار عذاب وجدان می شود. و در نامه ای از  پدرام می خواهد که او را ببخشد. بیتان نیز در پاسخ نامه ی او تنها این شعر را می سراید..
حالا یک بار دیگه اصل شعر رو بخونید ....  
 
 
 
[ ۱۳٩۱/٤/۱٢ ] [ ۱٢:۱٧ ‎ق.ظ ] [ PEDRAM ] [ نظرات () ]